داريم . خيلى جالب است ؛ هر دو جا هم دربارهء قوم عاد است پس از نزول عذاب بر آنها . انّا ارْسَلْنا عَلَيْهِمْ ريحاً صَرْصَراً فى يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرّ « 1 » ( يا : فَارْسَلْنا عَلَيْهِمْ ريحاً صَرْصَراً فى ايّامٍ نَحِساتٍ « 2 » ) . كلمهء « نحس » در اين آيه را مفسرين دو جور معنى كرده‌اند ؛ يكى اينكه مقصود اين است كه روز سرد و پر باد و غبارى بوده است ؛ چون روز سرد و پر باد و غبارى بوده است قرآن « نحس » گفته است ، زيرا كلمهء نحس جز سختى و شدت يا ترسناك و وحشتزا بودن مفهوم اصلى ديگرى ندارد . بعضى گفته‌اند ( اين به نظر من جالبتر است ) مقصود اين است كه در يك روز شومى [ چنين كرديم . ] خود قرآن در كمال صراحت اعلام مىكند اين مردم معذب شدند ، چرا معذب شدند ؟ به خاطر اعمال و افكارشان ، به خاطر طغيانهايشان در مقابل امر الهى . آن روزى كه مردم آن سرنوشت محتوم را از عمل خودشان پيدا مىكنند و دچار نكبت و بدبختى مىشوند ، قرآن آن روز را روز نحس مىداند . آن روز ، ديگر نه چهارشنبه است نه پنجشنبه ، نه جمعه ، نه شنبه . . . و نه اول نه دوم نه سيزده . . . هر روزى كه مردمى به كيفر اعمال خودشان گرفتار شدند و در عقوبت اعمال خودشان دست و پا زدند ، بدانند در روز نحسى گرفتارند . خود قرآن توضيح مىدهد : قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلى أنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ ارْجُلِكُمْ أوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً « 3 » . وضع ما ممكن است شما بگوييد الحمدللَّه ما كه معذب نيستيم ، پس ما در هيچ روز نحسى قرار نگرفته‌ايم ؛ اتفاقاً ما الآن بايد بفهميم تمام روزهاى ما نحس است ؛ روز اول فروردين ما هم نحس است ؛ چون ما به نص قرآن مجيد مردم معذبى هستيم ، مردمى هستيم كه خودمان به جان يكديگر افتاده‌ايم . ما تمام ملل مسلمان ، امروز در ايّام نحسات بسر مىبريم . آن عذاب الهى كه مىبينيد ، مظهر اعلايش اسرائيل است ، چرا ؟ اعمال خودمان . ما كه قرنها جز در راه جدايى و دشمنى و تحريك اعصاب عليه يكديگر قدم برنداشته‌ايم طبيعى است كه دشمن مسلط شود . ما اگر بخواهيم از اين نحس خارج شويم چه بايد بكنيم ؟ آيا برويم بيرون شهر ، سبزه‌ها را گره بزنيم تا از

--> ( 1 ) . قمر / 19 . ( 2 ) . فصّلت / 16 . ( 3 ) . انعام / 65 .